ب ز غ

KÖK HARFLER:  ب ز غ

ANLAM: 

بَزَغَ : Bir şey, (gizlendiği yerden) ortaya çıkmaya başlamak. (Güneş) ışığıyla karanlığı yararcasına doğmaya başlamak, ışık yayarak yükselmek. (Dişlerin damağı yarıp ortaya çıkması için de kullanılır.) 

AÇIKLAMA:

xx

DİĞER BAZI TÜREVLER:

xx

KUR’ÂN’DA GEÇEN TÜREVLERİ: 

Aşağıdaki tabloda Kur’ân’da geçen ve bu kökten gelen kelime türevleri, bunların gramatik adlandırılışları, Kur’ân’da kaç kere geçmiş olduğu belirtilmiş ve örnek bir ayet için, sûre/âyet numarası verilmiştir.


Tür Adet Anlam Örnek Âyet Açıklama
بَازِغٌ isim 2 Doğmaya başladı, gözüktü. 6/77 Müennes: بَازِغَةٌ

Toplam: 2


BENZERLİKLER VE FARKLILIKLAR: 

Yok.

TÜRKÇEYE GEÇEN KELİMELER: 

Aşağıdaki tabloda bu kökten Türkçeye geçmiş olan kelimeler, bunların Arapça yazılışları, Türkçe anlamları verilmiştir. Bu kelimelere günümüz Türkçesinde pek rastlanmaz. Daha çok Osmanlıca metinlerde görülmektedir.

Büzûg بُزُوغ Doğmak, tulû etmek.
Mibzag مِبْزَغ Neşter, kan alacak alet.

ÂYETLER:

DİKKAT! İncelediğimiz kökten gelen kelimeleri, Kur’an-ı Kerim’deki yerlerinde, yakın çevresindeki kelimelerle ilişkilerini gösterecek şekilde listeliyoruz. Uzun ayetlerin sadece bir bölümünü ele aldık. Bazı ayetlerin sadece bir kısmını gördüğümüz için, ayetler hakkında yanlış bir hüküm verilmemesi gerekir. Tamamını ele aldığımız ayetlerin meallerinin sonuna bir yıldız (*) işareti konmuştur.

بَازِغٌ : İsim. İsm-i Fâil.

6:77 فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَٰذَا رَبِّي
Diyanet Meali: Ay’ı doğarken görünce de, “İşte Rabbim!” dedi.

بَازِغَةٌ : İsim. İsm-i Fâil. Müennes. Müzekkeri: بَازِغٌ

6:78 فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَٰذَا رَبِّي هَٰذَا أَكْبَرُ
Diyanet Meali: Güneşi doğarken görünce de, “İşte benim Rabbim! Bu daha büyük” dedi.