ش ح م

KÖK HARFLER: ش ح م

ANLAM: 

شَحُمَ: Şişman olmak. 

شَحِمَ : Yağa istekli olmak.

AÇIKLAMA:

Yüce Allah şöyle buyurmuştur: وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلاَّ مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ : Yahudilere, sığır ve koyunun yağlarını haram ettik; ancak sırtlarında yahut bağırsaklarında taşıdıkları veya kemiklerine karışmış olanlar hariç (6/146).

شَحْمَةُ اْلأُذُنِ : Kulakta küpenin asıldığı, takıldığı kısım, kulak memesi. شَحْمٌ yani iç yağı suretinde tasavvur edildiği için böyle adlandırılmıştır.

شَحْمَةُ اْلأَرْضِ : Beyaz renkteki bir kurt, kurtçuk.

رَجُلٌ مُشْحِمٌ : Evinde veya çadırında içyağı çok olan adam.

شَحِمٌ : İçyağını seven.

شَاحِمٌ : Arkadaşlarına içyağı veren ya da yediren kimse.

شَحِيمٌ : Bedeninde içyağı çokça olan. (Müfredât)

DİĞER BAZI TÜREVLER:

شَحُمَ (geniş zaman يَشْحُمُ mastar isim شَحَامَةٌ): Şişmandı ya da o hale geldi.

شَحِمَ (geniş zaman يَشْحَمُ mastar isim شَحَمٌ ): Yağa istekliydi ya da o hale geldi.

شَحِمَ (geniş zaman يَشْحَمُ ve يَشْحُمُ ve يَشْحِمُ mastar isim شُحُومٌ):

شَحِمَتِ النَّاقَةُ : Dişi deve zayıflığın ardından semiz hale geldi.

شُحُومٌ şu sözcüğün çoğul halidir: شَحْمٌ ve yağ; yağlılık maddesi, manasına gelmektedir.

رَجُلٌ شَحِيمٌ : Şişman bir adam.

KUR’ÂN’DA GEÇEN TÜREVLERİ: 

Aşağıdaki tabloda Kur’ân’da geçen ve bu kökten gelen kelime türevleri, bunların gramatik adlandırılışları, Kur’ân’da kaç kere geçmiş olduğu belirtilmiş ve örnek bir ayet için, sûre/âyet numarası verilmiştir.


 Tür Adet Anlam Örnek Açıklama
شُحُومٌ isim 1 İç yağı. (Çoğul) 6/146 Tekili: شَحْمٌ

Toplam 1


BENZERLİKLER VE FARKLILIKLAR: 

Benzer Manada Kelimeler

Zıt Manada Kelimeler

  • شَحُمَ
  • شَحِيمٌ
    • نَحِيلٌ > bak: ن ح ل
    • ضَامِرٌ > bak: ض م ر
    • هَزِيلٌ > bak: ه ز ل
    • نَحِيفٌ
    • شَاحِبٌ

TÜRKÇEYE GEÇEN KELİMELER: 

Aşağıdaki tabloda bu kökten Türkçeye geçmiş olan kelimeler, bunların Arapça yazılışları, Türkçe anlamları verilmiştir. Bu kelimelere günümüz Türkçesinde pek rastlanmaz. Daha çok Osmanlıca metinlerde görülmektedir.

Şahm شَحْم Etler arasında bulunan yağ, iç yağı. Çoğul: Şuhûm
Şahîm شَحِيم Yağlı.
Şahme شَحْمَة Bir parça iç yağı.
Teşahhum تَشَحُّم Yağlanma, semirme, şişmanlama.

ÂYETLER:

DİKKAT! İncelediğimiz kökten gelen kelimeleri, Kur’an-ı Kerim’deki yerlerinde, yakın çevresindeki kelimelerle ilişkilerini gösterecek şekilde listeliyoruz. Uzun ayetlerin sadece bir bölümünü ele aldık. Bazı ayetlerin sadece bir kısmını gördüğümüz için, ayetler hakkında yanlış bir hüküm verilmemesi gerekir. Tamamını ele aldığımız ayetlerin meallerinin sonuna bir yıldız (*) işareti konmuştur.

شُحُومٌ : İsim. Çoğul. Tekili: شَحْمٌ

6:146 وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا
Diyanet Meali: Sığır ve koyunların ise, içyağlarını (yine) onlara haram kıldık.