KÖK HARFLER: ع ي ب

ANLAM: 

عَابَ : (Bir şey) kabahatli, kusurlu olmak. Bir şeyi veya kimseyi kusurlu, kabahatli veya özürlü kılmak, o hale getirmek.

AÇIKLAMA:

عَيْبٌ ve عَابٌ : Kendisinden dolayı bir nesnenin aybe (عَيْبَةٌ) haline yani eksikliğin bulunduğu bir yer haline geldiği şey.  

عِبْتُهُ fiili, bir kimseyi ya da nesneyi, ya mesela Yüce Allah’ın, فَأَرَدْتُ أَنْ أَعِيبَهَا : Onda bir kusur meydana getirmek istedim (18/79). sözünde ifade edildiği gibi “fiili olarak ayıplı hale getirdim”, ya da “sözle ayıplı hale getirdim” anlamı taşır. Bu ikincisi ise عِبْتُ فُلاَنًا (filancayı ayıpladım) sözünde ifade edildiği gibi bir kimse yerildiğinde gerçekleşir. 

عَيْبَةٌ : İçine bir şey gizlenen, içinde bir şey saklanan nesne. Allah Rasulünün (s.a.v.) şu sözünde de buradan gelir: الأَنْصَارُ كَرِشِي وَعَيْبَتِي, yani “Ensar benim ailemdir ve sırrımı koyduğum yerdir”. (Müfredât)

DİĞER BAZI TÜREVLER:

عَابَ (geniş zaman يَعِيبُ mastar isim عَيْبٌ):

عَابَ الشَّىْءُ : O şey kabahatli, kusurlu idi ya da o hale geldi.

عَابَهُ : Onu kusurlu, kabahatli veya özürlü kıldı.

عَيْبٌ : Kusur, eksiklik, hata, ayıp, özür, kabahat.