KÖK: ÖZEL İSİM: سَيْنَاء
ANLAM:
سَيْنَاءُ / سِنٖين : Sina (dağı)
AÇIKLAMA:
طُورُ سَيْنَاءَ : Sina Dağı: İyi bilinen bir dağdır. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَِيْنَاءَ : Tûr-i Sinâ’dan çıkar (23/20). سَِيْنَاءَ kelimesinin س harfi fethalı ve kesralı şekillerde okunmuştur. سَيْنَاءَ kelimesinde fethalı olarak bulunan elif harfi yalnızca dişilik bildirmek için gelmiştir. Çünkü Arapların dilinde قَلْقَال ve زَلْزَال kelimeleri gibi muzaaf olanların dışında فَعْلاَلُ vezninde bir kelime yoktur. Ayrıca bu elifin عِلْبَاءَ ve حِرْبَاءَ kelimelerindeki elif gibi değerlendirilmesi de mümkündür.
Ayrıca وَطُورِ سِينِينَ : Sinâ Dağına andolsun (95/2) şeklinde de söylenmiştir.
سِينٌ ise alfabe harflerinden biridir. (Müfredât)
KUR’ÂN’DA GEÇEN TÜREVLERİ:
Aşağıdaki tabloda Kur’ân’da geçen ve bu kökten gelen kelime türevleri, bunların gramatik adlandırılışları, Kur’ân’da kaç kere geçmiş olduğu belirtilmiş ve örnek bir ayet için, sûre/âyet numarası verilmiştir.
|
| Tür | Adet | Anlam | Örnek |
| سَيْنَاءُ | özel isim | 1 | Sina (dağı) | 23/20 |
|
| Toplam | 1 |
|
|
AÇIKLAMA:
سَيْنَاءُ kelimesi, سِنٖين kelimesi ile eş anlamlıdır. Kur’an’da toplam iki yerde geçmişlerdir. Bir tanesi burada, diğeri سِنٖين maddesindedir. (Bakınız: سِنٖين)
BENZERLİKLER VE FARKLILIKLAR:
Yok.
TÜRKÇEYE GEÇEN KELİMELER:
Yok.
ÂYETLER:
DİKKAT! İncelediğimiz kökten gelen kelimeleri, Kur’an-ı Kerim’deki yerlerinde, yakın çevresindeki kelimelerle ilişkilerini gösterecek şekilde listeliyoruz. Uzun ayetlerin sadece bir bölümünü ele aldık. Bazı ayetlerin sadece bir kısmını gördüğümüz için, ayetler hakkında yanlış bir hüküm verilmemesi gerekir. Tamamını ele aldığımız ayetlerin meallerinin sonuna bir yıldız (*) işareti konmuştur.
سَيْنَاءُ : Özel isim.
| 23:20 | وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْآكِلِينَ |
| Diyanet Meali: | Yine o su ile Sîna dağında biten bir ağaç (zeytin ağacı) yarattık ki hem yağ, hem de yiyenlere katık verir. * |